podcast: e-column

Milan briljant, maar riskant. – Dominique Deckmyn (De Standaard)

 

SAMENVATTING:

Dit Artikel gaat over “Milan”, een totale nieuwe personal computer door Microsoft gemaakt. Milan is een computer die zit ingebouwd in een tafel. Het tafelblad doet tegelijkertijd dienst als beeldscherm en als invoerapparaat. De documenten of andere objecten manipuleren doe je met je handen en vingers. Dominique Deckmyn vindt “Milan” nogal riskant omdat Microsoft “Milan” ziet als een computer voor in de huiskamer, maar met de prijs zal tussen de 5.000 en de 10.000 dollar kosten en zal dus aan het bedrijfsleven worden verkocht. Als Microsoft er niet in slaagt om de prijs radicaal naar beneden te krijgen, is Milan een doodgeboren kind.

 

EIGEN GELUID;

Ik vind “Milan” wel een handige computer, maar voor die prijs kan je veel meer nuttige zaken kopen. En als die prijs zo blijft, zal Microsoft er ook niet veel van verkopen. Het is wel tof dat je de documenten of andere objecten kan manipuleren met je handen en vingers, zo wordt werken met de computer handig.

 

TAGS:

ZAKCOMPUTER – MICROSOFT – MILAN – RISICO – DUUR – VISTA – NIEUWE VORM

radioboek

Hassan Bahara – Het leven in flat nummer 5

 

             I.      PLOT

Het verhaal gaat over een jongen Kamiel, een jongen uit de banlieue die zijn tijd verdeeld tussen een ongure flat en een keurige school. Hij brengt een middag door bij het portiek van flat nummer 5. Sammy zit daar op zijn gameboy te spelen, hij houdt daar post. Karim zit op de grond met een balpen en een blocnote rapteksten te schrijven. Karim zit wat hasj te roken. En een tijdje later komt er een meisje binnen en vraagt naar iets. Ze was duidelijk geen buurtgenoot. Ze geeft Sammy wat geld,  Sammy geeft het geld aan Karim en gaat daarna de schuur in. Hij houdt een witte enveloppe in zijn hand vast. Kamiel probeert een gesprek te voeren met zijn vrienden, maar dat is niet zo gemakkelijk. Eventjes later komt er een junkie, Amsterdam, hij vraagt ook naar een witte enveloppe maar heeft geen geld bij. En probeert Sammy te overtuigen om die enveloppe toch te geven. En na een tijd kan Amsterdam hem toch overtuigen. Sammy geeft de gameboy aan Kamiel en gaat naar de schuur. “Amsterdam gaat naar New York.” roept hij. Maar Kamiel luistert niet, en Amsterdam grijpt hem vast. Dan komt Sammy terug met een witte enveloppe.

 

          II.      BEOORDELING

 

 

Het verhaal is realistisch want dat leven van die jongen is heel bekend voor sommige jongeren.

Het is goed te volgen, maar er zitten soms ook overbodige stukken in. 

Het is niet echt spannend, want er komen alleen maar mensen drugs halen en dat is al wat je te weten komt.  

Ik kan mezelf niet herkennen in een van die personages, want zo’n leven heb ik niet. En zou ik ook nooit willen hebben.  

Het maakte indruk op me want ik denk niet dat zo’n leven gemakkelijk is.

          

Ik heb er iets van gehad, want nu weet je dat er toch verschillende jongeren zo’n leven hebben. 

Het verhaal is vlot geschreven, er zijn eigenlijk geen moeilijke woorden.

Soms bevat het grappige passages, maar niet veel.

   III.      TECHNISCHE FICHE

 

TITEL: verwijst naar de plaats waar alles zicht afspeelt.

VERHAALBEGIN: ab ovo

VERHAALEINDE: open einde  

THEMA: dagelijks leven van jongeren 

VERTELPERSPECTIEF: Ik-verhaal

BESCHRIJVINGSWIJZE HOOFDPERSONAGE: impliciet: Kamiel

UITDIEPING HOOFDPERSONAGE: ongenuanceerd

EVOLUTIE HOOFDPERSONAGE: dynamisch

GEOGRAFISCHE RUIMTE: in een flat bij de portier van flat nummer 5

TIJDSVERLOOP: chronologisch

gedichtendag

Wat zit in de doos van Willem?

In de doos daar zat een klok,

En elk uur doet ze tik, tak, tok.

Boem!

Af en toe zeg ik wel eens zzoem. Ik roep het als ik iets voorbij zie vliegen. Dat gebeurt ongeveer 2 keer per dag. De laatste keer dat ik zzoem heb geroepen was, toen ik een wesp voorbij zag vliegen.